26 września w Transgranicznym Centrum Dialogu Kultur w Łosicach uczniowie naszej szkoły mieli okazję spotkać się z Tomaszem Sobanią – młodym autorem książek fantasy. Pierwszą książkę Tomasz wydał mając zaledwie 16 lat, w tej chwili na rynku ukazała się jego już druga powieść ,,Nowy Świt”.
Chłopak opowiedział nam o swoim początku przygody z pisaniem, trudnościach przy wydaniu książki, a także o tym, jak jego powieść została odebrana przez innych. Po spotkaniu mieliśmy okazję zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie z autorem, a także porozmawiać z nim prywatnie.
Tomasz Sobania to świetnie zapowiadający się pisarz, który na swoim koncie z pewnością będzie miał jeszcze niejeden sukces.
Na zakończenie kilka słów od Tomka specjalnie dla uczniów naszego liceum:
,,Jestem świeżo po liceum i śmiało mogę powiedzieć, że to był jeden z trudniejszych okresów w moim życiu, a wielu z Was pewnie dobrze wie, o czym mówię. Nigdy dotąd tak wiele ode mnie nie wymagano, ja wymagałem od siebie czego innego i wychodziło na to, że było mało spania, dużo frustracji i złości na całą tę chorą sytuację. Będąc w pierwszej liceum, dążyłem do wydania mojej pierwszej ksiazki i w tym samym czasie walczyłem z rodzicami, którzy kazali mi to rzucić i zabrać się do nauki. To samo mówili nauczyciele i wszyscy ci ludzie mieli trochę racji – jedynka z matematyki na semestr to nie były przelewki. Ale ja nigdy nie zgodziłbym się na porzucenie marzenia, nad którym do tamtego momentu przez pięć lat pracowałem. Dlatego poprawiłem się z matmą, zebrałem prawie siedem tysięcy na wydanie książki i kilka miesięcy później trzymałem w rękach pierwsze egzemplarze. Później znów bywało trudno, ale nie to jest teraz ważne. Najważniejsze, że wytrzymałem trudne momenty i nie odpuściłem, kiedy wszyscy dookoła mówili, że mam zdać maturę, iść na studia i do pracy i zapomnieć o książkach. Wy też nie odpuszczajcie. Wytrzymajcie trudne chwile, przygotujcie się do matury, a w tym samym czasie róbcie też to, co naprawdę kochacie. Pewnego dnia zostanie tylko to drugie, a wy będziecie naprawdę szczęśliwi. Trzymam za Was kciuki i modlę się”.
