Po\u017cegnanie Wychowawczyni
\n\u015aP Honoraty Weredy
\n<\/p>\n
Pani Profesor! <\/strong><\/p>\n Nasza Pani Profesor, wychowawczyni, nauczycielka matematyki, nauczycielka \u017cycia.<\/strong><\/p>\n \u00a0 \u00a0 \u00a0 Oj nie mia\u0142a Pani z nami lekko, nie mia\u0142a… Ani my z Pani\u0105… Chcia\u0142a nam Pani przekaza\u0107 wszystko, ca\u0142\u0105 wiedz\u0119, chcia\u0142a nas Pani wyposa\u017cy\u0107 A nie mia\u0142a Pani z nami lekko … Trzydzie\u015bci trzy indywidua, ka\u017cdy inny, niespokojne, wiecznie roze\u015bmiane, drwi\u0105ce, kpi\u0105ce, pytaj\u0105ce, we wszystko w\u0105tpi\u0105ce nicponie… niesforna klasa A, dy\u017curny przedmiot utyskiwa\u0144 \u201ena t\u0105 dzisiejsz\u0105 m\u0142odzie\u017c\u201d w pokoju nauczycielskim. Wci\u0105\u017c przysparzali\u015bmy k\u0142opot\u00f3w sobie, A pami\u0119ta Pani Profesor? \u2013 spotykali\u015bmy ju\u017c po sko\u0144czeniu liceum wiele, wiele razy. Na ka\u017cde spotkanie klasowe zapraszali\u015bmy Pani\u0105 Profesor Dzi\u015b Pani\u0105 Profesor \u017cegnamy na zawsze, ale z wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 za trud w\u0142o\u017cony w nasz\u0105 edukacj\u0119 i wychowanie, z podzi\u0119kowaniem za wyposa\u017cenie nas Patrzy Pani teraz na nas z niebieskich \u0142\u0105k \u015bwiadoma naszej dla Pani wdzi\u0119czno\u015bci, ale i naszych wobec Pani przewin. Patrzy Pani i u\u015bmiecha si\u0119 …, bo tam, wysoko, Niebiosa obdarzy\u0142y Pani Dusz\u0119 t\u0105 cudown\u0105 wyrozumia\u0142o\u015bci\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 do wszystkiego, co si\u0119 Jej w \u017cyciu zdarzy\u0142o, bo si\u0119 zdarzy\u0107 mia\u0142o… i do wszystkich ludzi, kt\u00f3rych na swej drodze Spotka\u0142a, bo ich spotka\u0107 mia\u0142a…<\/p>\n Jeste\u015bmy Bogu wdzi\u0119czni za to, \u017ce na naszych \u015bcie\u017ckach \u017cycia mieli\u015bmy szcz\u0119\u015bcie spotka\u0107 Pani\u0105 Profesor, niezr\u00f3wnan\u0105 nauczycielk\u0119 matematyki <\/p>\n
\nna \u017cycie we wszystkie matematyczne talenty, kt\u00f3re sama posiada\u0142a. Dlatego w\u0142a\u015bnie nie mieli\u015bmy z Pani\u0105 lekko…. I chocia\u017c up\u0142yn\u0119\u0142o 35 lat, to wci\u0105\u017c
\ndobrze pami\u0119tamy Pani zaanga\u017cowanie, pracowito\u015b\u0107, pami\u0119tamy te trudne klas\u00f3wki, niezapowiedziane kartk\u00f3wki, pr\u00f3bne matury.
\nPami\u0119tamy, jak zapisywa\u0142a Pani wzorami i rozwi\u0105zaniami dwie wielkie tablice w klasie, a gdy na nich brakowa\u0142o ju\u017c miejsca, to i \u015bcian\u0119… Wspominamy Pani wysuszone od kredy i g\u0105bki d\u0142onie… dr\u017c\u0105ce d\u0142onie w nieustannym ruchu, wspomagaj\u0105ce wyk\u0142ad, jakby pr\u00f3bowa\u0142y uk\u0142ada\u0107 wiedz\u0119 w tych naszych pustych g\u0142owach. Dzi\u015b wiemy, \u017ce postawi\u0142a nam Pani Profesor bardzo wysoko poprzeczk\u0119, kaza\u0142a nam Pani r\u00f3wna\u0107 do najlepszych w klasie, nie by\u0142o mowy o obni\u017ceniu poziomu. I dzi\u015b wiemy, \u017ce to by\u0142o dobre, cho\u0107 trudne. \u201ePer aspera ad astra\u201d czyli \u201ePrzez trudy do gwiazd\u201d \u2013 zdaje si\u0119, \u017ce t\u0119 w\u0142a\u015bnie zasad\u0119 filozoficzn\u0105 zaordynowa\u0142a nam Pani Profesor i dzi\u015b jeste\u015bmy za to wdzi\u0119czni – cho\u0107 wtedy sarkali\u015bmy.<\/p>\n
\na przy okazji te\u017c i Pani \u2013 jako naszej wychowawczyni. Zbiorowe wagary, niepoprawne politycznie gazetki i kabarety, samowola, niew\u0142a\u015bciwe stroje, fryzury i zachowania… I jak tu takich gamoni nauczy\u0107 ca\u0142kowania, pierwiastkowania, macierzy i geometrii. Wypada\u0142oby przeprosi\u0107 Pani\u0105 Profesor za to wszystko… Ale ilekro\u0107 to czynili\u015bmy, zawsze m\u00f3wi\u0142a Pani, \u017ce woli takich niesfornych urwipo\u0142ci\u00f3w, ni\u017c tych innych – ugrzecznionych, cichych.<\/p>\n
\ni zawsze Pani to zaproszenie przyjmowa\u0142a… i zawsze, gdy pr\u00f3bowali\u015bmy si\u0119 jako\u015b t\u0142umaczy\u0107, to macha\u0142a Pani tylko r\u0119k\u0105 i u\u015bmiecha\u0142a si\u0119… mo\u017ce
\ndo wspomnie\u0144…? Wiele by\u0142o tych spotka\u0144 i chocia\u017c przybywali\u015bmy na nie coraz starsi, wykszta\u0142ceni i na stanowiskach, to wszyscy my – prezesi, dyrektorzy, nauczyciele, specjali\u015bci, oficerowie, in\u017cynierowie, ksi\u0119\u017ca… wszyscy nagle stawali\u015bmy si\u0119 w Pani obecno\u015bci uczniakami jakby\u015bmy znowu wr\u00f3cili do szko\u0142y. Spotykali\u015bmy si\u0119 z Pani\u0105 Profesor jako ca\u0142a klasa wiele, wiele razy… ostatni raz latem ubieg\u0142ego roku… I to spotkanie okaza\u0142o si\u0119 by\u0107 ostatnim… Jak to dobrze, \u017ce ono si\u0119 odby\u0142o, dobrze, \u017ce jeszcze zd\u0105\u017cyli\u015bmy znale\u017a\u0107 Pani\u0105 Profesor w niez\u0142ym zdrowiu, przyda\u0107 Jej troch\u0119 u\u015bmiechu, zrobi\u0107 pami\u0105tkowe zdj\u0119cia i jeszcze raz, ju\u017c przedostatni – podarowa\u0107 kwiaty.<\/p>\n
\nw kapita\u0142 wiedzy i etyki.<\/p>\n
\ni nauczycielk\u0119 \u017cycia.<\/p>\n